İnsanlık tarihi kadar eski bir zevkten bahsediyoruz. Biraz düşündüğümüzde, insanın neden sarhoş olmak istediği ciddî bir sorun olarak karşımıza çıkıyor. Nihayet, aklını kullanabilme melekesinden vazgeçme isteğidir bu.

Kirli olanın saf olanla ünsiyet kuramamasından payımıza bir hasret düşüyor.

Alemin güzelliğini görmek isteyene, Yusuf'u görmek kafi gelir. Güzellik cemal ise, aşk da celal olsa gerekir. Aşk, sevgiliden gayrı ne varsa yakar, kül eder.

Şu Divan-ı Kebir ne garip kitap! Sislerle kaplı genel muhteva ayakucunu görmeye müsaade etmezken şimşeklerle anlık berraklıklar yeni ufuklar verirken bir dud-u muannidin geri sökün etmesiyle insanı acabalara sevk ediyor ve "biraz evvelki idrakim bir hayal miydi?" dedirtiyor.

Bir soru ve bir cevap, ama hangisi soru hangisi cevap belli değil.