MURAT EROL

ÇILGIN

kentten uzakta bir ozan ki -Rilke-dir

komşu tanrısını arıyor

ıssızlıklar içinde

çıldıran Zerdüşt

öldürüyor tanrıyı düşlerinde

çiğniyor inatçı düşlerinde

oysa bir lütuftur hayat tanrıdan

bilmeden Zerdüşt ve ozan

uykudadırlar topraktan yataklarında

GÜN AYDIN

koparıp yamadılar kışa baharı

nefesi kesildi üzgünlük günlerinin

kardan adam dirildi havuçtan

burnunu çıkarıp atarak

bay kuş gün aydın dedi

gün aydın önündeki yeme bakarak

göçtü zemheri

artık ne rahattır sokakta

gezerken kedi

güneşin sıcak nefesiyle aydın gün