KURTULUŞ/PAPATYA

Habibe HARPUT

Bahar ve kış

İnsan iniş, çıkış

Tohum, yaprak ve ağaç

Sonunda bitiş, yavaş yavaş

Acı, karışık dert

Kurtuluş: "Papatya"

Can, ellerin

Pembe türkünün gözleri çiğdem

Sevgi barınağı, umut yığınağı

Umut...

Birkaç damla su gibi

Edalı, yaşamın gülüşü sevdalı

Sancısını çekiyor bir yıldız

Sensizliğin dünyasında

Kurtuluş: "Papatya"

Can, ellerin

Gece, düşer sarkaçtan aşağı

Avuç dolusu yürek

Yüreğim...

Pamuk tarlası, bülbül yuvası

Irmaklar gibi çoşkulu

Fırtınalı, sorular cevapsız

Kelimeler imalı

Rüyaların hülyasında

Kurtuluş: "Papatya"

Can, ellerin

Güneş, ay ve sebep

Çile sürgünlüğünün ipleri

Sevda...

Ateş denizi, cennet sinesi

Buz gibi soğuk

Güneşli, ihtimalsiz zamanlar

Dilde gönül duası

Aminlerin sesinde

Kurtuluş; "Papatya"

Can, ellerin

Çığlık, tereddütler halkası

Yalnızlık ama bir sabah

Niçin?...

Belki, sıfır, sonsuz matemim

İlmek, ilmek işlenen şebnem

Gül yaprağı,

Yosun kokuları içinde,

İdam sehpasında

Kurtuluş: "Papatya"

Can ellerin.