| Aşk zamanı |
|
|
|
| Yazar Emir Osmanoğlu |
| Cumartesi, 30 Nisan 2011 22:23 |
"Perdeyi ancak kendi yüzüne çeker insan""Aşk Zamanı" ve sevgili Emir Osmanoğlu'nun bu film üzerine yazdığı aynı adlı şiiri. Aşk Zamanı (in the mood for love)* Emir OSMANOĞLU ölüm zamanı yaklaştıkça aşk zamanı kaçıyor elden tedirgin, kasnak ve ağır baldırlarla zamanlar hiç de tayin edilmiyor ![]() yalnızca bulanık bir bakış tanımdan uzak insan dehasından da öte her yaşın kıskanmak gereken yönüdür bu: perdeyi ancak kendi yüzüne çeker insan ![]() koca bir adamdan sadece koca olur genç bir kadından tapılası karanlık bir silüet merdivenler neyin simgesidir ki durmadan birileri iner ve çıkar ve sen Bayan Chan elinde yemek taslarıyla yolda seni kiminle bıraktığını bilmeyen; kocana mı koşman gerek merdivenleri inmen çıkman başkasını sevebilirsin ama, yani Bay Chow'u asil yüzün sahibine alışıktır yani kocana Bay Chow her akşam üzgün kadını görünce yani seni yani çehresine beklemekten yerleşmiş olan yolu, hüznü, karanlık ve yağmuru ve ıslak caddeyi hepsinden öte kendisine bakmaktan hoşnut değil yani aşka yaklaşmaktan çünkü o da senin gibi çünkü o da; "only for you" demekten çekingen. ![]() darlık veren, ağırlıkta usta olan mekânlar değil Bay Chow nereye kaçsan darlık seninle beraber Bayan Chan peşinsıra gelmez ama seni bulur Singapur öyle uzakta değil otelleri korunağın yapmaksa kırmızı kadından sigarada bir ruj lekesi sarhoşluktur uyarır, kadın sana buldurur kendini tane tane pilav yemekle karanlık bir aşkı yudumlamak aynıdır bilemezsin o, yani Bayan Chan sırr-ûl esrardır *Hong Kong'lu yönetmen Von Karl Waig'in filmi üzerine
|
Yorumlar
RSS beslemesi, bu iletideki yorumlar için