"Kuş tüyleri gibi dağılıyordu öpüşmelerimiz"

Başak Tuncel'in şiiri. 


Siyah Portakallar

Kapandı kapılar

Çirkinliğiniz resmiyetsiz

Hâlbuki zamanında sizinde resmiydi güzelliğiniz

Kapılar kapanmadan önceydi

Tanrıçaların arabalarına binerdiniz

 

Mutluluk, tenin yazgısı

Ten, eski bir afrodizyak derdiniz

Derdim değildi bu amiyane sözleriniz

 

Ey yitik sevgili

Yitirilmiş anlarımın viran maşuğu

Hacminiz hacminiz içinde siz

Rengine baktığınız tenlerden

Farklı değildi gözleriniz

 

Çocukluğumda çok sevip, sonradan hayal meyal hatırladığım portakal ağacı gibiydiniz

Pudra tozuna batırdım dudaklarımı

Kuş tüyleri gibi dağılıyordu öpüşmelerimiz

 

Ürperdi Werther

 

Aralık 2008

Başak Tuncel